شماره 115 - سه شنبه، 25 اسفند 1394 مشاهده ایمیل در آرشیو
برای مشاهده عکس ها روی Display images below یا Show images کلیک کنید؛

چه کسی باور می کرد؟!

چه کسی باور می‌کرد جریانی که روزی به بهانه‌ی «سینما-سرگرمی»، کمترین رنگ‌مایه‌های آرمان‌گرایی و ارزش‌مداری را با عنوان «شعارزدگی» هدف قرار می‌داد، اکنون با فیلم هایی چون لانتوری و مالاریا و...، روی پرده آمده باشد؟ حالا اما، سینمایی که عصبانی است، اسید می‌پاشد، می‌کشد و گوشت مقتول را جلوی سگ‌های گرسنه پرتاب می‌کند، سینمایی که از خانه فرار کرده و خیابان‌گرد شده، دچار مالیخولیا است و به گنگ‌گویی افتاده، عاشقانه‌هایش، هرزه‌وارگی است و خودکشی را تنها راه نجات می‌داند، دارد خیلی بلند پایان خودش را فریاد می‌زند.
مخاطب عام به طور طبیعی، فیلم دیدن را از مضمون آغاز می‌کند و به همین واسطه، پرواضح است که جریان گردش مالی طبیعی سینما هم باید از همین نقطه آغاز گردد. اما سوال این است که سینمایی که نه تنها مخاطب ندارد بلکه مخاطب را از خود می‌راند و اگر حمایت دولتی دستش را از زیر سر آن بردارد، تمام هیمنه‌ی آن فرو خواهد ریخت، قرار است به چه کار فرهنگ یا اقتصاد کشور بیاید؟ اساسا چرا کسی باید برای فیلمی چون «مالاریا» که مشحون از مفاهیمی چون ازخودبیگانگی، تمایل هراس‌انگیز به خودکشی و پوچی و سرگردانی است، پولی بپردازد؟ یا چرا باید صحنه‌ی کشدار قتل دو پیرزن با پتک توسط جوانی که از خشونت و تحقیر پر شده، برای کسی که «پل خواب» را می بیند جذاب باشد؟ فرافکنی و انتقال حس انزجار از همه چیز که محصول خشم درونی مولف است در کلاژی از اختلال روانی، وندالیسم، خشونت، سرقت، هرزگی، اسیدپاشی و مفاهیمی از این دست، جز اقناع شخص کارگردان «لانتوری» به این که اختلالات اجتماعی را تحلیل کرده است چه سودی برای فرهنگ کشور می‌تواند داشته باشد؟

سینما، صنعت گرانی است که تنها با فایده‌ی فرهنگی آن، می‌‌شود بار اقتصادی‌اش را موازنه کرد و تا سایه‌ی این تاثیر فرهنگی بر مخاطب عام گسترده نشود، دعوی سودمند بودن حمایت‌های دولتی، دعوی باطلی خواهد بود به‌ویژه آن که این تقدیرها و حمایت‌های مادی و معنوی دولتی، سمت‌وسوی غلطی هم به طرف «مضامین ذاتا کم‌فروش» پیدا کند.
چرخه‌ی اقتصادی سینما از مضمون آغاز می‌شود و بهتر است این موضوع را جدی بگیریم که امید، مضمون پرفروشی است؛ انگیزه و پشتکار، روحیاتی است که مخاطب را راضی می‌کند؛ جهانی که مذهب ترسیم می‌کند، چه به عنوان درونمایه و چه به عنوان خاستگاه شخصیت‌پردازی‌ها و قصه‌ها، درآمدزا و ارزش‌افزاست؛ و خداباوری، می‌فروشد.

فاطمه ترکاشوند، به نقل از خبرگزاری نسیم

خبرها
خبرها نوروزِ سینما و تلویزیون

نگاهی به فیلم های نوروزی تلویزیون و سینما

خبرها رونمایی از بادیگارد

پوسترهای جدید فیلم بادیگارد به همراه اطلاعات سینماهای نمایش دهنده

مشخص شدن زمان شروع پخش سری جدید خندوانه
پخش سریال حضرت یوسف (ع) در تلویزیون ونزوئلا !
معرفی فیلم ها و سینماگرزان برگزیده فرش قرمز سینما کورش
یک فیلم ترسناک و مرموز در اکران جهانی سینماها
قاب اول
نقد فیلم
قاب
«ابد و یک روز»
مادری کاملا نفهم و
درود به شرف اصغر فرهادی!
گفتگو
قاب
فرج الله سلحشور
از تئاتر و فیلمسازی تا ضربه ای
که غلامحسین کرباسچی زد!!
پشت صحنه
قاب
سریال شهرزاد
چرا فتحی در روزهای اوج ابوالفضل
پورعرب حشمت را کشت؟!
قاب دوم
قاب
از شرلوک هلمز تا بازرس دکارد
معروف ترین کارآگاهان سینمای کلاسیک + تصاویر
قاب
خانه های رؤیایی
خانه های لوکس و رؤیایی ستارگان هالیوود
قاب سوم
پرسه
قاب
زشت و کثیف!
هر که دادش بیش،
فجرش بیشتر!
چهره
قاب
بازیگرِ تمام نشدنی!
علی نصیریان؛ از هالو و سربداران
تا میوه ممنوعه و شهرزاد
سینمای جهان
قاب
افشاگر
یک فیلم استراتژیک که
برنده جایزه اسکار امسال شد
قاب آخر
فیلم
قاب
پول های کثیف در سینما!
فیلمسازی که 4 فیلم ساخته و هیچکدام اکران نشده اند!
تیزر و آنونس
قاب
«کفش هایم کو؟»
رضا کیانیان در فیلم اکران نوروزی،
آنونس با صدای ناصر طهماسب
مستند
قاب
«تنها میان طالبان»
روایتی متفاوت از طالبانی که گفتند امام جماعت ما شو!!
قاب قاب قاب
© 1392، تمامی حقوق این خبرنامه برای «نِت‌نامه» و سایت های منبع محفوظ است.
برای لغو عضویت از نت نامه کلیک کنید.